Η English golden ale «Θαλλώ» είναι το γέννημα της νέας συνεργασίας της Ζυθοποιίας Αναστασίου με την Samos Beer. Πρωταγωνιστής της ετικέτας με περιεκτικότητα αλκοόλ 4,5% είναι η βρετανική ποικιλία λυκίσκου Harlequin.
Ο Harlequin είναι ένας έντονος λυκίσκος που διακρίνεται από γεύσεις φρούτων, όπως ροδάκινο, ανανά και φρούτα του πάθους. Όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση πρόκειται για ένα λυκίσκο με απίστευτο άρωμα και μεγάλες δυνατότητες στην ζυθοποίηση, ο οποίος επιλέχθηκε για την ανθεκτικότητα στις ασθένειες και την καλή απόδοση.
Αναλυτικά η ανακοίνωση για το λανσάρισμα της νέας ετικέτας έχει ως εξής:
Με μεγάλη χαρά σας παρουσιάζουμε την νέα μας συνεργατική συνταγή “Θαλλώ”.
Στην ελληνική μυθολογία η Θαλλώ ήταν μία από τις τρεις Ώρες της «πρώτης γενεάς», οι οποίες λατρεύονταν από την αρχαιότερη εποχή στην Αθήνα
Η Θαλλώ, αναφέρεται και ως Θαλάττη, ήταν θεότητα της ανοίξεως και των νεαρών βλαστών (κατ’ επέκταση και των εφήβων). Ειδικά οι Αθηναίοι έφηβοι επικαλούνταν συγκεκριμένα τη Θαλλώ, όταν έδιναν τον όρκο τους «του πολίτη και του στρατιώτη» μετά τη συμπλήρωση του 17ου έτους της ηλικίας τους, μέσα στο ναό της Αγραύλου, στην πλαγιά της Ακροπόλεως.
Οι Ώρες της αρχαίας Ελλάδας ήταν θεότητες καλόγνωμες, καλοπροαίρετες κι ευεργετικές οι οποίες χάριζαν στους ανθρώπους χαρές κι ήταν φύλακες των έργων τους. Ήταν υπεύθυνες των καιρών και να κάνουν το χρόνο να κυλά, γι’ αυτό και φρόντιζαν να εισπράττουν οι άνθρωποι, τη στιγμή που έπρεπε, τους καρπούς των μόχθων τους.
Ήταν κόρες του Δία και της Θέμιδος, αδελφές των τριών Μοιρών αλλά και των Νυμφών. Τόπος κατοικίας τους φέρεται η κοιλάδα του Ηριδανού ποταμού, στο σύνολο αριθμούσαν τρεις και ήταν υπεύθυνες για τη φύλαξη των πυλών του Ουρανού στον Όλυμπο. Στην Αθήνα πίστευαν πως αυτές ονομάζονται Θαλλώ (άνοιξη), Αυξώ (καλοκαίρι) και Καρπώ (φθινόπωρο), ονόματα τα οποία δείχνουν ευφορία, καρποφορία και ευτυχία, ανάλογη του φυτικού βασιλείου. Λατρεύονταν κυρίως στην Αθήνα, το Άργος και την Ολυμπία. Στη «Θεογονία», αλλά και στο «Έργα και Ημέραι», έργα και τα δύο του Ησιόδου, οι Ώρες είναι ξανθές και εμφανίζονται στεφανώνουν το στέμμα της Πανδώρας με γιρλάντες από λουλούδια.
Βασικό καθήκον τους, εκτός από τη φύλαξη των πυλών του Ουρανού στον Όλυμπο, ήταν να υπηρετούν τη θεά Ήρα. Οι Ώρες έπρεπε να λύνουν τ’ άλογα από το αμάξι της, να τα δένουν στο παχνί τους και να φροντίζουν το άρμα της. Κάθονταν συνήθως κοντά στον Δία, μαζί με τους άλλους θεούς και τραγουδούσαν, παίζοντας φόρμιγγα ενώ είχαν στενότατες σχέσεις με τη θεά της ομορφιάς και του Έρωτα, την Αφροδίτη καθώς την υποδέχτηκαν στην Κύπρο τη στιγμή της γέννησής της και την έντυσαν με αθάνατα φορέματα. Οι Ώρες, λέει ο μύθος, ότι της έβαλαν στέμμα χρυσό στο κεφάλι και πέρασαν στα τρυπημένα αυτιά της λουλούδια από ορείχαλκο και χρυσό. Της φόρεσαν στο λαιμό περιδέραια κι έτσι ολόλαμπρη την παρουσίασαν στους αθάνατους θεούς. Τέλος, οι Ώρες βρίσκονταν στην ακολουθία της Περσεφόνης, κάθε φορά που εκείνη ανέβαινε στον Επάνω Κόσμο.
Οι Ώρες ήταν πάντα πρόθυμες κι εκτελούσαν πιστά τις διαταγές των θεών. Ήταν εκείνες που, μαζί με την Αθηνά, τις Χάριτες και την Πειθώ, στόλισαν την Πανδώρα, το δώρο του Δία προς τους ανθρώπους, που τόσες συμφορές θα τους γέμιζε, ως θεία τιμωρία. Εκείνες επίσης ανέλαβαν ν’ αναθρέψουν τον Αρισταίο, το γιο του Απόλλωνα και της Νύμφης Κυλλήνης, με διαταγή των θεών. Οι Ώρες παρουσιάζονται να έχουν δυο διαφορετικές πλευρές: από τη μια κατάγονται από τις θεότητες της βλάστησης, που ήταν σχετικές με τον ετήσιο κύκλο της φύσης. Κάνουν το χρόνο να κυλά και προκαλούν τη γέννηση, το θάνατο και την αναγέννηση, σε μιαν ατέλειωτη αλληλοδιαδοχή, δηλαδή τον ίδιο τον κύκλο της ζωής. Η άλλη τους πλευρά είχε πάρει διάσταση κοινωνική· φρουρούν τα έργα των θνητών και τους χαρίζουν τα αγαθά που τους αξίζουν. Οι Ώρες αναλαμβάνουν να είναι φρουροί των έργων των ανθρώπων μόνον όταν και οι ίδιοι οι άνθρωποι τις σέβονται. Όταν φροντίζουν να τηρούν τους νόμους και να βγάζουν δίκαιες αποφάσεις.
Από κάποια στιγμή και μετά ο ρόλος των Ωρών παραλλάχθηκε. Αυτό πρέπει να συνέβη σε μεταγενέστερη εποχή, πιθανότατα στα ελληνιστικά χρόνια, με αρκετά αργό ρυθμό. Οι Ώρες έφτασαν να εκπροσωπούν μόνον τις εποχές του έτους, με συγκεκριμένες δικαιοδοσίες για καθεμιά. Από τρεις που ήταν, έγιναν τέσσερις και τελικά δώδεκα, ώστε ν’ αντιστοιχούν στις υποδιαιρέσεις που έχει μια μέρα. Έγιναν έτσι οι Ώρες με την έννοια που σήμερα δίνουμε στον όρο. Πατέρας τους ήταν τώρα ο Χρόνος και τα ονόματά τους χαρακτηριστικά της αρμοδιότητάς τους, π.χ. Αυγή, Ανατολή, Μεσημβρία, Δύση κτλ.
Επίσης το ρήμα «θάλλω» σημαίνει ανθίζω, ανθοφορώ, βγάζω λουλούδια και μεταφορικά, ακμάζω.
Επιλέξαμε αυτό το όνομα αφού με μεγάλη χαρά υποδεχθήκαμε στην καρδιά της άνοιξης τους φίλους μας από την μικροζυθοποιία Σάμου και ζυθοποιήσαμε μαζί μια απολαυστική «Εnglish golden ale» με πρωταγωνιστή μια νέα 100% βρετανική ποικιλία λυκίσκου.
Ο λόγος για τον λυκίσκο Harlequin. Ο Harlequin είναι ένας νέος έντονος λυκίσκος που ξεχωρίζει για γεύσεις φρούτων όπως φρούτα του πάθους, ροδάκινο και ανανά. Έχει απίστευτο άρωμα και μεγάλες δυνατότητες στην ζυθοποίηση αφού επιλέχθηκε για την ανθεκτικότητα στις ασθένειες και την καλή απόδοση.
Η «Θαλλώ», η νέα μας συνεργατική συνταγή, είναι μια απολαυστική, αρωματική, ανοιξιάτικη «Εnglish golden ale» με 4,5% ABV και σας περιμένει να την αναλαλύψετε…εις υγείαν!!
